- Maria Florenda N. Corpuz
- Editor-in-chief, Travel writer (International Press Japan Co. -- Philippine Digest Magazine); Intern (The Manila Times Publishing Corp.); Managing Editor (The Sentinel, Lyceum); News Editor (The Filters, BHS); 8th placer (News Writing, DSSPC)
Thursday, 5 June 2008
In the Eyes of a Visually Impaired Student
Hakone - Owakudani ni Yokoso!
Owakudani or "The Great Boiling Valley" is a dormant volcanic hot spot made up of sulfurous steam vents that spurt upward and hot springs that bubble out. Divided into 2 parts, the Jikokuzawa and Enmadai, it lies in the ancient crater of Mt. Kamiyama which was formed some 3,000 years ago after its eruption.
Travelers can also come by exhibits and check on Hakone's natural history and geography at the Owakudani Natural Science Museum, open daily from 9 a.m. to 4:30 p.m. There are also some souvenir shops like the Owakudani Kanko center and Yu-land that sell traditional handicrafts and genuine native products of Hakone. Aside from the kuro-tamago, palatable foods can also be enjoyed at restaurants like Yunohana.Silang mga Migrante
Migrante. Sila ang itinuturing na mga bagong bayani ng bansa dahil sa malaking ambag nila sa paglago ng ekonomiya dulot ng padalang remittance para sa kanilang mga pamilya sa Pilipinas. Ayon sa Republic Act 8042, ang migrante ay tumutukoy sa isang tao na naghahanap-buhay sa ibang bansa at karaniwa’y tinatawag din na Overseas Filipino Worker. Karaniwan na’y nagtatrabaho bilang mga factory workers, domestic helpers, constuction workers, seamen at nurses, patuloy sa pagtaas ang bilang ng mga migranteng Pilipino, babae man o lalake. Hindi matatawaran ang kanilang pagpupursige na mai-angat ang estado ng kabuhayan ng kanilang mga pamilya kaya naman ito ang nagiging inspirasyon nilang upang ipamalas ang angkin nilang kasipagan at kagalingan sa trabaho na siya namang hinahangaan ng mga dayuhang kanilang pinagsisilbihan.
Ang pagdarayuhang ito ng mga Pilipino ay matagal ng kalakaran sa bansa ngunit ang kasagsagan ng paghimok sa kanila na magtrabaho sa lupang banyaga ay nagsimula noong kalagitnaan ng dekada sitenta (70s) nang dumagsa ang trabaho sa Middle East dulot ng pagtaas ng presyo at pangangailangan sa langis. Hinimok ng dating pangulo Ferdinand Marcos ang mga kalalakihan na walang pirmihang trabaho sa Pilipinas sanhi ng mahinang ekonomiya, na tanggapin ang mga oportunidad na ito. Itinatag ng pamahalaan ang Philippine Overseas Employment Administration o POEA upang mangasiwa sa mga pangangailangan ng mga Pilipinong maghahanapbuhay sa ibang bansa. May mga Philippine-based recruitment agencies din na pinayagang mag-recruit sa kanila.
Ngunit dahil sa tumataas na bilang ng mga kaso ng pagpapahirap at pang-aabuso katulad ng panggagahasa, pagpatay, pagmamaltrato at hindi tamang pasweldo sa mga migranteng Pilipino, samu’t-saring batikos ang natatanggap ng pamahalaan ukol sa kanilang kaligtasan sa mga bansang kanilang pinagsisilbihan. Ang mga kontrobersyal na kaso nina Flor Contemplacion at Sarah Balabagan ang nagpasiklab sa damdamin ng taumbayan na kuwestiyunin ang kakayahan ng pamahalaan kung kaya ba nitong bigyan-proteksyon ang mga migrante.
Sa kabila ng mga pangyayaring ito, hindi pa rin natitinag si Juan dela Cruz sa kagustuhang mabigyan ng magandang buhay ang pamilya. Sa katunayan, mahigit sa tatlong libong migranteng Pilipino ang umaalis ng bansa patungo sa 182 destinasyon araw-araw. Dahil dito, umabot sa $17 bilyon ang kabuuang halaga ng kanilang remittances batay sa Migration and Remittances Factbook 2008 ng World Bank na naglagay sa Pilipinas sa ika-apat na pwesto sa buong mundo na nakakatanggap ng malaking remittances. Una ang India na may $27 bilyon, pangalawa ang China na may $25.7 bilyon at Mexico na may $25 bilyon.
Sa laki ng remittances na ito, malaking pakinabang ang nakukuha ng pamahalaan dahil sa pumapasok na dolyar sa bansa. Idagdag pa ang binabayarang remittance fees. Hindi lamang ‘yan, hindi pa man nakakaalis ng bansa si Juan dela Cruz, sangkatutak na bayarin na ang bumubulaga sa kanya sa pag-proseso ng mga dokumentong kailangan sa kanyang pag-alis katulad ng birth certificate, passport, NBI clearance, medical certificate at iba pa.
Ngayong ipagdiriwang ang Migrant Workers Day, ano ba ang magandang handog sa mga migranteng Pilipino na patuloy na nagsasakripisyo upang maingat ang kabuhayan ng kanilang pamilya? Sapat na bang kilalanin lamang ang paghihirap nila sa pamamagitan ng pagbibigay-parangal sa kanilang mga sakripisyo? Hindi ba’t mas magandang regalo ang pagsasabatas ng mga panukala na magbibigay-proteksyon sa kanila? Higit kailanman, ngayon kailangan ng proteksyon ng bawat isang migrante Pilipino na nandito sa Japan at ibang bansa.
Tuesday, 6 May 2008
Harajuku - Its Avant Garde Youth Fashion & Style
Diverting, riveting hub of young Tokyoites' fashion style and culture, the Harajuku area girds Harajuku station, between Shibuya and Shinjuku. Among a kaleidoscope of exorbitant youth fad and craze, some of the popular Tokyo landmarks, like the Meiji Shrine, NHK Studio Park and Yoyogi Park, abound as well. Here the old and the new Japan meet and blend for your senses.
hita Dori, a long street lined by shops, cafes, restaurants, and argueably believed to be the origin of a legion of Tokyo's fashion trends; Omotesando, a broad tree-lined avenue of designers' boutiques, restaurants, cafes and aspiring to be Tokyo's "Champs Elysees". Both cater to the exigencies and cravings of young Tokyoites.
Harajuku girls" are dressed in diverse fashion costumes like Lolita, Gothica, Gyaru, Ganguro and Kogal. They may also be dressed as characters from an anime, movie or manga known as cosplay. Basically, the teens who are dressed up are just hanging out with friends; many of them come with the hope of being photographed by the many magazine photographers who scan and merge with the crowd. 
Monday, 5 May 2008
Sad Plight of Modern-Day Heroes in Japan
Kahirapan, kakulangan ng oportunidad at trabaho, ito ay ilan lamang sa maraming dahilan kaya't patuloy na dumarami ang mga Pilipinong nangingibang-bansa. Sa kasalukuyan, may 221,817 Pilipino ang naninirahan at naghahanap-buhay dito sa Japan, mahigit 25,000 dito ay undocumented (Source: Immigration Bureau, Ministry of Justice of Japan, 2007). Ngunit sa mga nakalipas na buwan, nasangkot at naging biktima ng mga insidente ng murder, rape at suicide ang ilan sa kanila.
Gumulantang sa atin ang pagpatay ni Masayoshi Nagano, 43, isang Japanese, sa kanyang mag-ina na sina Crisanta Mahusay Lopez, 33, at anak na si Naomasa Nagano, pitong buwang gulang, sa loob ng kanilang bahay sa Tokyo. Ayon kay Nagano, nagawa niya ang krimen dahil sa labis na pag-aalala sa kanilang utang at kanyang trabaho. Si Lopez ay nagtungo dito sa Japan noong 1995 bilang entertainer. Siya ang tumayong breadwinner ng kanyang pamilya sa Pilipinas magmula ng pumanaw ang ama.
Nahaharap naman sa kaso ng panggagahasa ang construction worker na si Luisito Cunanan Florendo, 40, at indecent assault ang metalworker na si Menandro Fermo Rafer, 42, matapos diumano pagsamantalahan ni Florendo ang isang 22-taong gulang na lasing na babae, sa loob ng isang karaoke room sa Gifu habang kinukunan ng cellphone video ni Rafer ang pangyayari.
Pagtalon mula sa ika-limang palapag ng isang apartment sa Nagoya ang ginawa ni Franco Juan Paul, 39, dahil sa takot na mahuli ng mga otoridad dahil sa pagiging overstay na naging sanhi ng kanyang pagkamatay. Si Paul ay ilegal na nanirahan sa Japan mula pa noong May 2003.
Hustisya naman ang sigaw ng isang 21-taong gulang na Pilipina na itinago sa pangalang Hazel matapos diumano pagsamantalahan ng isang U.S. serviceman sa Okinawa noong Pebrero 18, tatlong araw pagkaraan niyang dumating dito upang magtrabaho. Namalagi ng isang linggo sa hospital ang biktima dahil sa naganap na insidente at ngayo'y nananatili sa isang center para sa mga inabusong kababaihan upang maka-recover.
Kasalukuyang iniimbestigahan din ang pagkawala ng Pilipinang si Honiefaith Ratilla Kamiosawa, 22, na pinaniniwalaang pinaslang at pinutulan ng mga bahagi ng katawan at itinapon sa iba't-ibang lugar dito sa Japan. Isa sa mga pinaghihinalaang suspek ay si Hiroshi Nozaki, 48, isang Japanese, na sinasabing kasama sa bahay ng biktima. Si Kamiosawa ay nagtungo dito bilang entertainer.
Tulad ng ibang OFWs, hangad lamang nila na makaahon sa hirap at mabigyan ng magandang buhay ang kanilang mga pamilya sa Pilipinas, kaya't pinili nilang makipagsapalaran dito sa Japan. Ngunit hindi lahat ay pinapalad. Kung sana'y may mailalaan lamang na trabaho ang gobyerno para sa bawat isang Pilipino sa Pilipinas, wala na sigurong magnanais pa na malayo sa kanilang pamilya at makipagsapalaran sa ibang bansa kung mga ganitong pangyayari rin lamang ang naghihintay sa kanila.
Batid ng taong-bayan na may mga programa at proyekto ang pamahalaan para sa mga bagong bayani ng bansa ngunit pagkatapos matugunan ang mga pangyayaring ito, ang tanong ni Juan Dela Cruz, ano ang susunod na hakbang ng gobyerno? Hihintayin pa ba nila na muling maulit ang mga ganitong insidente bago umaksyon at bigyang-solusyon ang kakulangan ng trabaho sa Pilipinas na siyang pangunahing dahilan kung bakit napakaraming Pilipino ang umaalis ng bansa.
"Filipinos can be found anywhere in the world," sabi nga nila. Sa isang banda, may magandang epekto nga naman sa ekonomiya ng bansa ang pagdami ng mga OFWs sapagkat ang mga dolyar na kanilang ipinapadala sa kanilang mga pamilya sa Pilipinas ay nakatutulong upang maging matatag ang halaga ng piso sa pandaigdigang merkado. Ngunit kung iisiping mabuti, hindi ba't ang paglobo ng bilang ng mga OFWs ay ang siya namang pagkonti ng mga Pilipinong imbes na sa sariling bansa ibinabahagi ang sariling kakayahan ay lupang banyaga ang nakikinabang?
*published in the May '08 issue of "Beyond the Horizon", Philippine Digest*
Wednesday, 6 February 2008
A Need for a Philippine School in Japan
Hindi maitatangging maraming Pilipino ang naninirahan at naghahanap-buhay dito sa Japan. Kabilang sa mga ito ay ang mga kabataang may lahing Hapon o Japino na nagsisimula nang humabi ng buhay para sa katuparan ng kanilang mga pangarap sa pamamagitan ng pagkakaroon ng sapat na edukasyon. Magiging mas madali para sa mga batang Japino na dito isinilang at nagkaisip ang pakikibagay at pag-aadjust sa school environment na kanilang pinapasukan, mga sensei, at kapwa mag-aaral. Subalit para sa mga batang Japino na lumaki sa Pilipinas at nagtungo rito, higit na magiging mahirap at komplikado ang adjustment period na kanilang pagdadaanan.
Philippine Schools Abroad
May 43 Philippine schools na ang naitatag sa 9 na bansa kabilang ang Bahrain, China, Greece, Kingdom of Saudi Arabia, Kuwait, Libya, Oman, Qatar at United Arab Emirates. 30 sa mga Philippine schools na ito ang may government permit mula sa DepEd, 9 ang may provisional permit at 4 ang nag-aaply pa lamang ng permit to operate. Aprubado ng DepEd ang educational curriculum ng mga Philippine schools sa mga bansang ito. Sa katunayan, mahigit sa 20,000 estudyante na ang nag-aaral sa mga paaralang ito mula elementarya hanggang hayskul.
Ang mga Philippine schools na ito ay itinatag upang matugunan ang pangangailangang pang-edukasyon ng mga kabataang Pilipino, may dugong banyaga man o wala na naninirahan sa ibang bansa. Ito rin ay magsisilbing daan upang magkaroon ng pagkakataon ang mga kabataang ito na maiakma ang kanilang mga sarili sa sistemang pang-edukasyon ng Pilipinas sa panahong naisin na nilang bumalik at dito mag-aral. Hindi lamang 'yan, ang mga paaralang ito rin ang magsisilbing lugar upang mapalawig ang kulturang Pilipino sa ibang bansa.
Establishing a Philippine School in Japan
May mga prosesong pagdadaanan kung magtatayo ng Philippine school dito sa Japan. Masalimuot kung iisipin ngunit kung maisasagawa ng tama at maayos ay tiyak na magiging maganda ang resulta at maraming kabataan ang makikinabang.
Ang Commission on Filipino Overseas (CFO) at Inter-Agency Committee on Philippine Schools Overseas (IACPSO) ang nakatalagang magsaayos ng mga programang gagamitin para sa pagtatag ng mga Philippine schools abroad at mapanatiling mataas ang kalidad ng edukasyon dito. (Para sa karagdagang impormasyon, mag-log on sa www.cfo.gov.ph). May Application Form, Information Sheet at Survey Form dito na kailangan para sa proposal ng pagtatag ng Philippine school dito at sa ibang bansa.
Advantages and Disadvantages
Ang pagkakaroon ng sapat na edukasyon ay napakahalagang sangkap sa paghubog ng pagkatao ng isang nilalang. Ito ang tutukoy sa posisyong uukupahin niya sa lipunang kanyang kinabibilangan. Kaya naman kung sakaling magkaroon ng katuparan ang hangaring pagtatag ng Philippine school dito ay tiyak na maraming kabataang Japino ang makikinabang at matutulungan. Mas magiging madali rin para sa magulang, lalo na para sa mga Filipino mothers ng mga Japino na maturuan ng leksyon ang kanilang mga anak. Idagdag pa ang maibibigay nitong oportunidad sa mga Filipino teachers na nagtuturo sa mga paaralan dito, maaari na nilang maibahagi ang kanilang kaalaman sa kanilang mga kapwa Pilipino.
Sa kabilang banda, may makikita rin sigurong disadvantages sa hangaring ito subalit kung ang isasaisip at isasapuso ay ang magandang kinabukasan ng mga kabataang Japino, walang makikitang hindi maganda sa hangaring magkaroon ng Philippine school dito.
Can We or Can We Not?
Posible sa marami ngunit imposible rin para sa ilan ang hangaring ito. Ngunit kung pag-iisipang mabuti, napakahalaga ng maiiambag ng pagkakaroon ng Philippine school dito sa Japan hindi lamang sa mga batang Japino na hanggang ngayon ay nakakaranas ng culture shock, identity crisis at bullying sa mga paaralang kanilang pinapasukan kundi pati na rin sa mga Filipino teachers at parents dito.
Kung nagawa nga ng mga Pilipino sa 9 na bansa na magtatag ng Philippine schools, kaya rin ng mga Pilipino dito sa Japan. Kailangan lamang na magkapit-bisig ang buong Filipino community para sa katuparan ng naisin na ito. Ika nga, "Education is a right not a privilege", kaya't bigyang pagkakataon ang mga kabataang Japino na mag-aral sa isang Philippine school dito sa Japan.
*published in the Feb '08 issue of "Education", Philippine Digest*
Saturday, 2 February 2008
Shibuya - Hachiko ni Yokoso!

In spite of its small size compared to the extensive bright lights of the city, Hachiko's statue is not uphill to find, as it is considered to be Shibuya's best known landmark and gathering point for millions of Tokyoites and tourists alike, since 1934. "Meet me by Hachiko", is a common joyous rejoinder when you ask one where to meet him at Shibuya.
wait for their friends, just like what Hachiko did for his revered master. They even take pictures of themselves together with the statue. Some also buy gifts and souvenirs of the faithful Hachiko at the Hachiko Memorial Store named Shibuya No Shippo or "Tail of Shibuya".