PD March '09, Editor's Note

Beyond the Horizon

Sa loob ng labinlimang taon, ang Philippine Digest ay naging katuwang ng Filipino community sa paghahatid ng mahahalagang pangyayari at impormasyon sa mga Pilipinong nakikipagsapalaran dito sa Japan. Marami ang natuwa, may ilan naman na nalungkot, nainis at naintriga sa mga kwentong nailathala rito. Subalit hangarin lamang ng babasahin na ito na bigyan-kulay ang pagod na araw ng bawat Pilipino na patuloy na naghahanap-buhay at nagtitiyaga sa dayuhang lupain na ito, mai-angat lamang ang estado ng buhay ng pamilya.

Nagdaan ang mga buwan at hindi maitatangging dumaan din sa maraming pagbabago ang magasin. Sa nilalaman, sa layout at kahit pa sa mga taong bumubuo rito. Ngunit sa kabila nito ay patuloy pa rin ito sasinimulang adhikain na ipabatid sa mga Pilipino ang mga bagay at kaganapan na makakaapekto sa kanilang pamimirmihan sa bansang ito.

Ang Philippine Digest ay hindi lamang nakatuon sa isang grupo o ilang prominenteng tao sa Filipino community. Layunin nito na ibahagi sa lahat ang mga kwento ng mga Pilipinong hindi madalas na nakikita at nariringgan ng kanilang istorya ngunit maaaring magsilbing inspirasyon para sa iba. Kaya naman malugod namin inaaanyayahan ang lahat, bata at matanda, may visa man o wala, na ibahagi sa amin ang kanilang mga kwento ng pagsubok at pagtatagumpay nang sa gayun ay kapulutan ng aral ng kapwa Pilipino.

At ngayon ipinagdiriwang ang buwan ng mga Puso, malamig na klima man ang gigising sa ating mga umaga at puno man ng paghihirap ang landas na ating tatahakin dulot ng krisis pang-ekonomiya, nawa'y manatili at maging maalab pa rin ang pag-ibig at pagmamahal sa ating mga puso. Nawa'y ito ay magsilbing instrumento upang tayo ay patuloy na maging malakas at matatag sa pagharap sa hamon ng buhay, para na rin sa ating mga pamilya at mga taong mahalaga sa atin.

*published in the Feb '09 issue of "Beyond the Horizon", Philippine Digest
*my first-ever Editor's Note, woohoo...

Tokyo Dome City – Place of Thrills and Excitement

Sa unang tingin, tila isang maliit na amusement at entertainment center lamang ang Tokyo Dome City kumpara sa mga naglalakihang leisure complex sa Japan. Ngunit hindi man masyadong kalakihan, hitik naman ito sa mga panghalina na tiyak na papatok sa panlasa ng mga lokal at dayuhang turista na naghahanap ng pasyalang magbibigay-kasiyahan, kaagtingan at tuwa sa gitna ng abalang lungsod ng Tokyo.


Mga Atraksyon:

Tokyo Dome – Dati’y kilala sa tawag na "Big Egg" (BIG Entertainments & Golden Games), ito ang kauna-unahang domed stadium sa Japan na nagbukas sa publiko noong Marso 17, 1988. Pinalitan nito ang mas lumang Korakuen stadium na itinuturing na mecca ng professional baseball.

Taun-taon, mahigit sa 60 laro ng Yomiuri Giants ang ginaganap dito kaya naman ito na ang itinuturing na home stadium ng koponan. Ito ay kasama rin sa listahan ng mga nangungunang stadiums sa buong mundo dahil sa mga Japanese-American baseball games na idinaraos dito. Hindi lamang ‘yan, iba’t ibang international sports event din ang ginawa rito tulad ng NFL American Bowl, NBA at World Heavyweight Match nina Tyson at Tubbs.

Bukod sa pagiging sports arena, dito rin itinanghal ang malalaking konsyerto ng mga international singing superstars tulad nina Madonna, Celine Dion, Mariah Carey, Michael Jackson, Britney Spears, Backstreet Boys, Rolling Stones at iba pa. Ito rin ang nagsisilbing venue ng mga international conventions tulad ng Tableware Festival at Great Quilt Festival.

Isang misa rin ang idinaos dito ni Pope John Paul II noong 1981 na dinaluhan ng mahigit sa 36,000 na tao.

Air-supported ang loob ng stadium upang mapanatili ang covering membrane nito. Ito ay may seating capacity na 55,000 katao. Amusement Park – Para sa kasiyahan ng mga bata at ng buong pamilya, iba’t ibang rides ang makikita rito. Nariyan ang Linear Gale, ang kauna-unahang hanging-type linear roller coaster sa buong mundo; Tower Hacker, na tiyak na magpapasigaw sa sinumang susubok nito dahil sa mabilis nitong pagbulusok pababa mula sa taas na 80 metro; Thunder Dolphin, isang klase ng roller coaster kung saan ang bilis ay umaabot sa 130 km/h; Skyflower, mala-parachute ride na taas-baba hanggang 61 metro.

May nakalaan naman na bowling center para sa mga bowling enthusiasts.

Medyo may kamahalan ang entrance fee sa bawat rides ngunit makakabili naman ng one-day pass sa halagang 3000 yen.

Tokyo Dome Hotel - Kung kayo ay naghahanap ng mainam na lugar para sa inyong business at leisure pursuit, isa ito sa magandang puntahan. Ito ang flagship ng 5 sangay nito sa bansa. Ang kabuuan ng hotel ay may 1,006 guest rooms, 10 restaurants at lounges, 18 banquet rooms at dalawang chapels. May wedding facilities, business center, child care room at outdoor pool din dito.

Ang regular rates para sa guest room ay umaabot sa 19,000 yen (single) at 24,000 yen (double).

LaQua - Ang konsepto nitong "enjoying self-refreshment in the heart of Tokyo" ay nakadagdag sa popularidad ng Tokyo Dome City. Patuloy itong dinarayo ng mga turista simula pa noong 2003, dahil na rin sa nakaka-relax na natural hot spring dito, mga pools, saunas, shops at restaurants. Nandito rin ang "Big O", ang kauna-unahang donut-shaped ferris wheel sa buong mundo.

Baseball Hall of Fame and Museum - Binuksan sa publiko noong 1959 at kauna-unahan sa buong Japan. Ang layunin nito ay paunlarin at pagyamanin ang larong baseball sa bansa. Makikita rito ang mga Hall of Famers ng sports na ito kasama na rin ang kanilang mga koleksyon at memorabilya. Meets Port - Ito ang pinakabagong atraksyon ng lugar na nagbukas tagsibol ng nakaraang taon. Kung ang bawat pasyalan ay may tinatawag na "meeting point", ito na marahil ang sa Tokyo Dome City. Ilan sa mga panghalina nito ay ang makatawag-pansin na multi-purpose hall, dining facilities at garden space.

Koishikawa Korakuen - Isang landscape garden ng mga Japanese at Chinese sceneries in miniature. Ito ay simula pa noong Edo period. Hindi na ito bahagi ng Tokyo Dome City subalit ito ay walking distance lamang sa lugar.

May mga kainan din dito tulad ng Baseball Café kung saan ang tema ay ang good old days ng American MLB; The Burgers Tokyo, at Sushi Soba Ginzo, isang Japanese resto at marami pang iba.

Nagkalat din ang mga sports shops dito tulad ng Adidas, To Do at The DOME 22.

How to Get There:

Take the JR Chuo-Sobu Line and get off at Suidobashi Sta. or the Marunouchi and Namboku Lines and get off at Korakuen Sta.

*published in the February '09 issue of "Let's Tour Tokyo", Philippine Digest*

*photos by Din Eugenio*

Ginza - Where Sophistication and Elegance Meet

Kaayaaya at natatanging commercial at shopping district sa Japan na may eastern at western touch. Ganito kung ilarawan ang Ginza, noon at ngayon.

Matatagpuan sa Chuo-ku, Tokyo, ang Ginza (gin- "silver", za- "guild") ay ipinangalan kasunod ng silver coin mint na itinatag ng mga Shogun sa lugar noong 1612. Taong 1860 nang ito ay buksan sa mga dayuhang mangangalakal matapos ang mahigit sa 200 taon na pagkakahimbing ng bansa. Matapos ang sunud-sunod na pinsalang dulot ng Great Fire of Tokyo, 1923 Great Kanto Earthquake at World War II ay isinaayos ang Ginza at ngayon ay itinuturing na isa sa mga simbolo ng pandaigdigang kultura at komersyo sa Tokyo.

Kilala ang Ginza hindi lamang sa Japan kundi pati na rin sa buong mundo dahil sa mga elegante at sopistikadang panghalina na matatagpuan dito, tulad ng mga brand shops ng Louis Vuitton, Chanel, Prada, Dior, Gucci, Coach, Bulgari at ang kabubukas pa lamang na H&M; art galleries ng mga magagaling na artists mula sa iba't-ibang bansa; tradisyonal na Japanese style-shops; at mamahaling mga coffee shops, restaurants, bars at department stores.

Naging popular din ang Ginza dahil sa sobrang mahal na presyo ng lupain. Ang one sq. meter ay nagkakahalaga ng mahigit sa 10 million yen.

Mga Atraksyon:
Ginza Wako- Isa sa mga pinakaluma at pinakamamahaling department stores sa Japan. Ito ay itinatag noong 1881 ni Kintaro Hattori bilang isang watch and jewelry shop na may pangalang K. Hattori (now Seiko Holdings Corporation). Mula 1894-1921, ang Hattori Clock Tower ang nakatayo rito na pinalitan ng mas bagong K. Hattori Building noong 1932. Nilagyan din ito ng orasan bilang pag-alala sa dating tore na matatagpuan dito. Ngayon, ang Hattori Big Clock ay itinuturing na simbolo ng Ginza at paboritong tagpuan ng mga lokal at dayuhang turista. Ito ay tumutunog sa saliw ng sikat na Westminster Chimes kada oras tulad din ng Big Ben sa London .

San-ai Building- Ito na marahil ang pinakatanyag na landmark sa Ginza dahil kadalasan itong makikita sa mga postcards at travel books. Kung dati'y ang billboard ng Vodafone ang makikita rito, ngayon ay ang anunsyo ng Ricoh, isang printer company na matatagpuan sa Ginza.

Kabukiza Theater- Binuksan sa publiko noong 1889, ito ang kauna-unahang teatro sa Tokyo na pinagtatanghalan ng tradisyonal na kabuki (literally means, "song, dance, and technique"; an all-male cast in Japanese classic tales and legends). Ito ay popular na pasyalan at panooran ng mga lokal at turista. May planong gibain ito at isaayos sa 2010 sa panseguridad na kadahilanan at muling buksan sa publiko sa 2013.

Sony Building- Kakaiba ang istruktura at disensyo, kaya naging popular na landmark ng Ginza simula pa noong 1966. Sa Sony Showroom, ay ang mga pinakabagong produkto ng Sony; Sony Shop na nagbebenta ng mga international models ng kanilang mga produkto; Opus Communication Zone: masusubukan ang isang video and audio entertainment na may mataas ng kalidad; Maxim's de Paris, isang French restaurant; at iba pang tindahan na nagbebenta ng mga Japanese souvenirs.

Mitsukoshi Depatment Store- Itinatag noong 1673 at binuksan sa Ginza noong 1930. Isa sa mga pinakamamahaling department stores sa Japan na may mga sangay din sa ibang bansa. May mga designer's boutiques dito.

Nissan Gallery- Dito makikita ang mga bago at classic cars na gawa ng Nissan.

Tsukiji Fish Market- Ang pinakamalaking tindahan at bagsakan ng isda at iba pang lamang-dagat sa buong Asya, pati na rin sa buong mundo ay nahahati sa dalawang bahagi, ang "inner market" (jonai shijo) kung saan may humigit-kumulang na 900 wholesale dealers at ang "outer market" (jogai shijo) na may wholesale at retail shops na nagtitinda ng mga Japanese kitchen tools, restaurant supplies, groceries, seafood at sushi.

Tsukiji Honganji- Indian-style Buddhist temple na simula pa noong 1617. Napinsala ng sunog at lindol at muling itinayo noong 1935 sa bago nitong lugar.

Nakajin Capsule Building- Ang unang capsule building na itinayo noong 1971 na susubok kung maaaring tirahan ng tao. May higaan at ilang appliances sa loob nito.
Hakuhinkan Toy Park- Isa sa pinakaluma at pinakamalaking tindahan ng laruan sa Japan na binuksan pa noong 1899.

Apple Store Ginza- Dito makikita ang mga pinakabagong produkto ng Apple. May theater room din dito na pinagdadausan ng mga tutorial lessons ng mga produkto ng Apple. Starbucks Japan- Taong 1996 nang buksan sa Ginza ang kauna-unahang Starbucks store sa Japan . Sa Ginza rin matatagpuan ang iba pang mamahaling department stores tulad ng Matsuya, Matsuzakaya, Printemps, Hankyu at Seibu. Ang mga kumpanyang Coca-cola at Warner Brothers ay matatagpuan din dito. Nandito rin ang Chikuyotei na tindahan ng isa sa pinakamasarap na unagi o eel sa buong Japan at Ginza Cafe Paulista na paboritong hangout ng Beatles legend na si John Lennon at asawang si Yoko Ono.

Nagkalat din ang mga sinehan dito tulad ng Cine Pathos at bars at pubs tulad ng Three Hundred at Duffy's.

Bukod sa mga elegante at sopistikadang atraksyon ng lugar, "Pedestrian's Paradise" rin kung tawagin ang Ginza dahil sa mga saradong kalsada ng Chuo Dori para sa mga sasakyan tuwing weekends; may mga street musicians na makikita rito.

Taun-taon, mula Nobyembre 15 hanggang matapos ang Holiday season ay iniilawan ang mga kalsada ng Ginza. Sa Ginzanamiki, 126 na puno ang inilawan ng 75,000 light bulbs at 76 na puno naman ang iniilawan ng 35,000 light bulbs sa Hanatsubaku.

How to Get There:
Take the Hibiya, Marunouchi and Ginza Subway Lines and get off at Ginza Station.

*published in the January '09 issue of "Let's Tour Tokyo", Philippine Digest*

*photos by Din Eugenio*

Hitomi Sakamoto: The Next Big Thing in Martial Arts

Isang manigong 'Mabuhay' para kay Hitomi Borilla Sakamoto, 17, Japino! Isinilang at lumaki rito sa Japan ngunit hindi nakakalimot na siya ay may dugong Pilipino.

Nasa ikatlong taon ng senior high school sa Toda Shoyo, hindi pangkaraniwang estudyante si Hitomi. Dahil bukod sa pagiging masipag na mag-aaral, part-time worker din siya sa isang chocolate factory. Hindi lamang 'yan, siya ay itinuturing din na martial arts wonder sa kanilang lugar sa Saitama-ken, Warabi-shi, dahil sa kanyang angkin galing sa aikido, kickboxing, grappling, judo at karate.

Siyam na taon gulang pa lamang si Hitomi nang siya ay mag-umpisa at mahilig sa aikido. Matapos ang ilang taon ng masusing ensayo, siya ay naging miyembro ng Warabi Aikido. Dahil sa kanyang ipinamalas na galing, na-feature siya sa newsletter ng Warabi-shi. Ipinadala rin siya sa Denmark kasama ang kanyang mga aikido sensei upang sumabak sa mga intensive trainings at workshops. Ipinalabas din siya sa isang programa sa Channel 4, Nihon Terebi. At ngayon Enero ay makakamtan na niya ang pinakaaasam na black belt na magbibigay-daan upang siya ay maging isang aikido sensei.

Bukod sa aikido, pambato rin sa grappling si Hitomi. Sa katunayan, mapapanood sa (http://ie.youtube.com/watch?v=wYReYzWxjKU) ang isa sa mga grappling tournaments na kanyang sinalihan. Umabot na ng mahigit sa 27,000 views sa Youtube ang laban niya na ito, kung saan iba't-ibang papuri ang kanyang natanggap mula sa mga taong nakapanood dito.

Mahusay din sa kickboxing si Hitomi at maraming kompetisyon na ang kanyang sinalihan. Sa isang panayam, natatawang ibinahagi ng kanyang ama na sa isang sparring session ay hindi sinasadyang matamaan ni Hitomi ang kanyang mukha na naging dahilan upang malagas ang ilan sa kanyang mga ipin.

"She's very strong," saad ng ama ni Hitomi sa wikang hapon. "I want her to become a Muay Thai champ and even a martial arts sensation," dagdag pa nito.

Buong-buo rin ang suporta ng ina kay Hitomi sa tuwing siya ay may ensayo at kompetisyon na dinadaluhan.

Judo ang kasalukuyang sports ni Hitomi sa kanyang paaralan. Nag-aral din siya ng karate ng dalawang taon.

Batid ni Hitomi na sa bawat laban na kanyang sinasalihan ay may nananalo at natatalo. Kaya naman sa mga pagkakataon na hindi siya ang nagwawagi ay tinatatagan niya ang kanyang kalooban at mas pinagbubuti sa mga susunod na laban.

"Hindi madali ang pagsabak sa martial arts subalit kung ikaw ay may determinasyon, lakas ng katawan at tibay ng loob ay walang imposible," pahayag ni Hitomi. Sa mga darating na panahon, hindi malayong maging kinatawan si Hitomi ng Japan o Pilipinas sa Asian Games, South East Asian Games o kahit pa sa Olympics dahil sa kanyang versatility at husay sa martial arts. At lalong hindi malabong siya ay magbigay-karangalan sa dalawang bansa at sumunod sa mga yapak nina Bea Lucero, Japoy Lizardo at iba pang martial arts champs.

*published in the January '09 issue of "Education Wonder", Philippine Digest*

*photos by Florenda Corpuz*

To Dear Santa with Love

"Christmas and children go together. So do their stories and versions and comments about Christmas." -ArthurTonne

Christmas is for children for they are the ones who are innocent enough, and candidly open to life's blessings and wonders, to really feel the awe and wondrous magic of the season. And they believe in the trappings and traditions of Yuletide. To some adults, Christmas is humbug and a meaningless exercise in futility. But leave it to children to see the truth behind the practice. Never their joy diminish.

No wonder that kids are too thrilled about the coming Christmas and these four Japinos are no exception. Just give them a hint, and then you cannot stop them from writing down their greetings and wishes to Santa Claus. Ah, the enthusiasm of the young! And they are fervent in their hope that through Santa's magic, their desires would be granted.

Here are their wish list:

Inigo Kurane

5 years old

Britesparks International School

Senior Kinder

Jiro Amano

6 years old

Ryoke Hoikuen

Herisa Besonia
4 years old

Hoikuen

Shintaro Amano
10 years old

Asahi Higashi Shogakko

Grade 4

*published in the December '08 issue of "Education Wonder", Philippine Digest*

*photos by Florenda Corpuz*

Hibiya Park - Green Haven in the Business District

Kilalang pahingahan ng mga empleyado tuwing lunch break at pasyalan naman ng buong pamilya kapag weekends, ang Hibiya Park ang kauna-unahang "westernized urban-style park" sa Japan na matatagpuan sa gitna ng business district ng Tokyo. Ang Hibiya Park ang lugar kung saan dating nakatayo ang palasyo ng feudal lord na si Matsudaira Hizen-no-kami at iba pang feudal lords hanggang matapos ang Edo period (1603-1867). Unang bahagi ng Meiji period (1868-1912) nang gawin itong military parade ground ng Imperial army. Matapos ito’y muling idinisensyo ang lugar at naging isang modernong parke at binuksan sa publiko noong June 1, 1903. Isa rin ang Hibiya Park sa mga simbolo ng modernisasyon ng bansa matapos ang 1868.

Mga Atraksyon:

Dogwoods- Ito ay handog ng bansang Amerika sa Japan kapalit ng mga puno ng cherry na ibinigay ng Japan sa kanila. Ang mga ito’y nakatanim din sa iba pang parke sa Japan habang ang ilan sa mga nakatanim sa Hibiya Park ay mula pa sa mga orihinal na handog ng Amerika.

Green Path- Ang daan na ito ay binubuo ng mga kaaya-ayang green tunnels.

Health Field- Kung ikaw ay health conscious, ito ang lugar para sa ‘yo. Dito’y may mga kagamitan na susukat sa iyong tatag at lakas. Kadalasang nagpupunta rito ang mga empleyado tuwing lunch break upang mag-recharge.

Remains of Hibiya Guardpost- Ang naiwang ivy-covered stone walled mound sa dating Hibiya guardpost ng Edo Castle ay isa sa mga pangunahing atraksyon ng lugar.

Risky Ginkgo- Ito ang pinakamalaking ginkgo na matatagpuan sa parke at may edad na humigit-kumulang sa 400 na taon.

Seagull Field and local Forest- Isang fountain ang nakatayo sa gitna ng parke na idinisenyo kamukha ng isang black-headed gull, ang prefectural bird ng Tokyo. May 57 puno rin ang matatagpuan sa palibot ng parke na mula pa sa iba’t-ibang lugar sa buong Japan.

Monuments and Sculptures- Dito matatagpuan ang estatwa ng Lupa Romana na handog ng bansang Italya sa Japan noong 1938. Ito’y sumisimbolo sa dalawang magkapatid, Romulus and Remus, sa Roman mythology na pinalaki ng mga lobo. Makikita rin dito ang Bell of Liberty galing Amerika. Kabilang din sa mga atraksyon ng lugar ang mga malalaking bato na ipinagkaloob ng Antarctica, Scandinavia at Micronesia sa pamahalaang Hapon.

Dr. Jose Rizal’s Bust- Lingid sa kaalaman ng karamihan ng mga Pilipino dito sa Japan, isang bust ng ating pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal ang matatagpuan sa Hibiya Park. Ito ay makikita sa tapat ng Imperial Hotel (dating Tokyo Hotel), kung saan namalagi si Rizal mula Marso 1-7, 1888. Ngayon na gugunitain ang ika-112 anibersaryo ng kamatayan ng ating pambansang bayani, mainam na dalawin ang kanyang bantayog at mag-alay ng panalangin at bulaklak.

Bukod sa mga pangunahing atraksyong ito ng Hibiya Park, may mga public halls, silid-aklatan, parade ground, tennis courts, children’s playground at mga kainan din dito.

Iba’t-ibang uri rin ng magagandang bulaklak ang makikita rito sa kabuuan ng taon. Kabilang na ang mga azaleas at tulips tuwing Abril, rosas tuwing Mayo at chrysanthemums tuwing Nobyembre.

Libre ang entrance fee rito.

How to Get There:
Ang Hibiya Park ay 2-minute walk mula sa Kasumigaseki Sta. sa Marunouchi line, Chiyoda line o Hibiya line; 8-minute walk mula sa Yurakucho Sta. sa JR line.

*published in the December '08 issue of "Let's Tour Tokyo", Philippine Digest*

*photos by Din Eugenio*

Merii Kurisumasu o Maligayang Pasko?

Ilang araw na lang, Pasko na! Nandito ka man sa Japan o Pilipinas ay tiyak na iba't-ibang Christmas songs at displays ang pupukaw sa iyong atensyon.

Sinasabi ng karamihan na ang Pasko sa Pilipinas ang may pinakamahabang preparasyon at selebrasyon. Ber month pa lang ay mararamdaman na ang simoy ng kapaskuhan.

Disyembre 16, opisyal na simula ng pagdiriwang. Bata at matanda, abalang-abala pagsapit pa lamang ng alas-tres ng madaling araw. Kahit malamig ang simoy ng hangin at madilim-dilim pa ay maraming tao na ang makikita sa kalsada. Mga pamilyang sama-samang naglalakad patungong simbahan, mga magkakaibigang sabay-sabay na magsisimba at mga magkasintahang sweet na sweet na dadalo sa misa. May kasabihan na kapag nakumpleto mo ang siyam na araw ng simbang gabi na tatagal hanggang Disyembre 24, ay matutupad ang iyong Christmas wish.

Pagkatapos ng simbang gabi, sabik ang lahat na kumain ng paboritong puto bumbong, bibingka, kutsinta, arroz caldo, lugaw, mainit na tsokolate at kape na tinda sa labas ng simbahan.

Pagdating naman ng gabi, ang mga bata, nagbabahay-bahay at nangangaroling. Tuwang-tuwa sa mga pamaskong barya na kanilang natanggap.

Sa mga malls at groceries, siksikan ang mga mamimili. Naghahanap ng mga Christmas sales na swak sa budget.

Sa mga paaralan at opisina naman, masayang Christmas party at exchange gift ang nagaganap. Kris kringle at monito monita. "Sino ang nabunot mo?", "Anong regalo ang natanggap mo?" ang kadalasang maririnig.

Pagsapit ng noche buena, ang buong pamilya sama-sama. Nagpapalitan ng pagbati ng "Maligayang Pasko" bago sabay-sabay na pagsasaluhan ang mga pagkain sa hapag. Hamon, pansit, lumpia, spaghetti, tinapay, lechon at fruit salad. Ang mga kapamilya naman na nasa ibang bansa, nag-o-overseas call na at bumabati ng "Merry Christmas". At pagkatapos ng batian, kainan, iyakan at masayang kwentuhan, sabik ang bawat isa na buksan ang kanilang mga natanggap na regalo.

Disyembre 25, ang mga ninong at ninang naghihintay sa kanilang mga inaanak habang ang iba naman ay tila nagtatago dahil wala pang nakahandang pamaskong aginaldo. "Sa Bagong Taon na lang", ang litanya ng ilan.

Nakaka-miss ang Pasko sa atin, hindi ba?

Dito sa Japan, hindi man kasing-saya sa Pilipinas ang paraan ng pagdiriwang ay mararamdaman pa rin ang kapaskuhan dahil sa mga nagkalat na Christmas greetings at displays sa mga commercial establishments at ilang tahanan.

Ayon sa mga tala, ipinakilala ang Pasko rito noong ika-16 na siglo nang dumating ang mga taga-Europa at dalhin ang Kristiyanismo. Sa kabila ng maliit na porsyento ng relihiyon sa bansa, ito ay naging popular na pagdiriwang sa mga lungsod dahil na rin sa impluwensiya ng mga programang Amerikano at mga Christmas products na ginagawa ng mga Hapon para sa ibang bansa.

Hindi national holiday ang Disyembre 25 dito. Sa katunayan, kung ito ay papatak sa weekday ay asahan mo na ang mga estudyante at empleyado ay nasa kanilang mga paaralan at opisina.

Katulad ng pamilyang Pilipino, nagsasalu-salo rin sa hapag ang buong mag-anak pagsapit ng alas-dose ng gabi at bumabati ng "Merii Kurisumasu". Ang kadalasang handa ay manok at strawberry whipped cream cake na popular na pagkain dito tuwing noche buena.

Nagbibigay din ng regalo ang mga magulang sa kanilang mga anak subalit hindi ang mga anak sa paniwalang si Santa Claus (Hotei-osho sa kanila, isang god o pari na parang si Santa Claus) lamang ang nagbibigay ng regalo.

Ang Pasko rito ay maihahalintulad din sa Araw ng mga Puso dahil ang mga magkasintahan ay sweet na sweet na namamasyal at kumakain sa mga restaurants.

May ilan din mga tao na nagpupunta sa mga temples at shrines at nagpapasalamat sa mga biyayang kanilang natatanggap.

Sa madaling salita, ipinagdiriwang din ang Pasko rito sa Japan subalit mas commercialized ang dating at kulang sa tunay na kahulugan.

Masaya sana kung sa Pilipinas tayo magdiriwang ng Pasko, kapiling ang buong pamilya. Pero sa totoo lang, kahit nasaan man tayo, magkakaiba man ang paraan ng pagdiriwang, ngunit hangga't nananatili sa ating puso at isipan ang tunay na diwa at kahulugan ng araw na ito, ang kaarawan ni Hesu Kristo ay magiging maligaya pa rin ang ating Pasko.

Maligayang Pasko sa inyong lahat!

*published in the December '08 issue of "Beyond the Horizon", Philippine Digest*